Γιατί;
Σαν ¨κεραυνός¨ έπεσε στην ποδοσφαιρική γειτονιά των Τραχώνων η τραγική είδηση του αδόκητου χαμού του φίλου, φιλάθλου και καλού συνανθρώπου μας του Αλέξανδρου του Κωνσταντάρα…
Μπορεί όλοι εμείς οι φίλοι του να γνωρίζαμε ότι έδινε άνιση μάχη στα μαρμαρένια αλώνια του πόνου αλλά το μοιραίο νέο της απώλειας του μας έχει συγκλονίσει όλους.
Λένε ότι ο Θεός ¨διάλεξε¨ να έχει κοντά του σαν αγγέλους τους καλούς ανθρώπους ή τους πονεμένους… Ο Αλέκος, ο δικός μας Αλέκος ήταν και τα δύο!!!
Και αν αυτό ήταν το πεπρωμένο του να είναι υπερήφανα τα δύο χρυσά παιδιά του που είχαν ένα τέτοιο πατέρα, ας είναι ελαφρύ, σαν την ψυχούλα του, το χώμα που θα τον σκεπάζει και εμείς οι φίλοι θα τον θυμόμαστε πάντα και θα τον μνημονεύουμε σαν ένα ¨Καλοκάγαθο Γίγαντα!¨
Καλό σου Ταξίδι Αλέκο μας
