A.Ο.Τ. Αλίμου – Π.Α.Ε Πανιώνιος 2 – 1 (Παμπαιδικό 1)
Με πολύ καλή απόδοση από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης, το Παμπαιδικό των Τραχώνων επικράτησε έναντι του αντίστοιχου του Πανιωνίου σε ένα όμορφο και ευχάριστο παιχνίδι.
Με πολύ καλή απόδοση από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης, το Παμπαιδικό των Τραχώνων επικράτησε έναντι του αντίστοιχου του Πανιωνίου σε ένα όμορφο και ευχάριστο παιχνίδι.
Εύκολο πρωινό για την ομάδα μας που δεν βρήκε καθόλου αντίσταση από την ομάδα του Υμηττού. Από την αρχή του αγώνα οι Τράχωνες είχαν την υπεροχή και προηγήθηκαν στο Α’ ημίχρονο με 2-0, με δύο ωραία γκολ.
Τη νίκη πήρε η ομάδα του Άθλου Ηλιούπολης με 3-2. Σε ένα ντέρμπι που κρίθηκε στις λεπτομέρειες, η ομάδα μας πάλεψε, μείωσε δύο φορές με γκολ των Σταύρου Χ. και Λιακόπουλου, αλλά δεν κατάφερε στο τέλος να ισοφαρίσει.
Η ομάδα μας δεν μπήκε ποτέ στις απαιτήσεις του αγώνα, οπότε η ήττα ήρθε φυσιολογικά από τον καλύτερο Πανιώνιο.
Την ήττα με 4-0 γνώρισε η ομάδα μας που απαρτίζεται από παιδιά του 2007, σε ένα παιχνίδι που πάλεψε και μέχρι και 10 λεπτά πριν το τέλος το αποτέλεσμα ήταν ανοιχτό, αντιμετωπίζοντας μια ομάδα με παιδιά του 2006.
Δίκαιο το σκορ του αγώνα της Κυριακής μιας και η ομάδας μας πραγματοποίησε τη χειρότερή της εμφάνιση και δεν κατάφερε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού να παλέψει για κάτι καλύτερο. Αίσθηση προκάλεσαν οι πολλές απουσίες…
Τη δεύτερη συνεχόμενη νίκη τους πανηγύρισαν τα Τζούνιορ των Τραχώνων με αντίπαλη την ομάδα των Σουρμένων, σε ένα παιχνίδι με πολλά γκολ και όμορφο θέαμα.
Συνέχεια στο νικηφόρο σερί των 2 προηγούμενων αγωνιστικών έδωσε το εφηβικό που επικράτησε με 4-0 επί του Περιστερίου.Καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού παίξαμε πολύ καλή μπάλα και δεν απειληθήκαμε σχεδόν καθόλου.
Ισοπαλία με μια ομάδα που θα μπορούσε να έχει κερδίσει η ομάδα των Pre-Junior 3. Το “πρόβλημα” ήταν στην τελική προσπάθεια αφού για μια ακόμη φορά έγιναν πάρα πολλές ευκαιρίες μπροστά στο αντίπαλο τέρμα που δεν κατάφεραν να μετουσιωθούν σε γκολ.
Αποχαιρετισμός των…«νουνου»
Όπως ο πατέρας που περήφανος βλέπει το βλαστάρι του να κάνει τα πρώτα του βήματα και μάλιστα μερικούς μήνες νωρίτερα από το παιδί του γείτονα, έτσι και ο προπονητής αν και προσπαθεί να το κρύψει πίσω από τον επαγγελματισμό, τα μάτια του μαρτυρούν την ικανοποίηση