Τράχωνες – ΑΕΚ 0 – 2 (K-20)
Ένα παλιό λαϊκό τραγούδι που ακούγεται ακόμα και σήμερα στις παρέες των Ελλήνων λέει πως “ότι αρχίζει ωραίο τελειώνει με πόνο…”.
Κι όμως, ούτε πόνος, ούτε δάκρυα χρειάζονται για αυτά τα παιδιά της Κ-20 του Αλίμου και για αυτή την προσπάθεια που έκαναν όλη τη χρονιά, κρατώντας αυτά – με υπερηφάνεια – ψηλά τη σημαία του συλλόγου μας!
Ξεκίνησαν πέρυσι, Ιούλιο μήνα, μόνοι κι έρημοι μέσα στο καυτό καλοκαίρι, προετοιμασία σκληρή με έναν καινούριο γι’ αυτούς – απαιτητικό μέν αλλά άξιο τεχνικό ηγέτη, τον Ιβάν Νεντέλκοβιτς – και κάνοντας μια “τρελή”, μια ξέφρενη πορεία, με εκπληκτικές εμφανίσεις, αν και ήταν μια τελείως καινούρια ομάδα, κατόρθωσαν να φτάσουν σε διπλούς αγώνες τελικούς, για το ποια ομάδα θα συνεχίσει στην 4άδα των playoffs του πρωταθλήματος Κ-20 Βορείων και Νοτίων ομίλων, με μεγάλο αντίπαλο την ΑΕΚ.
Στον αγώνα του Σαββάτου, στο γήπεδο των Τραχώνων, μπροστά σε πολύ κόσμο, τα παιδιά των Τραχώνων, αντιμετώπισαν στα ίσα μια -θεωρητικά αλλά και ουσιαστικά – καλύτερη και πιο έτοιμη για υψηλές απαιτήσεις ομάδα, την ΑΕΚ. Δεν φοβήθηκαν καθόλου, πίστεψαν στη νίκη, την κυνήγησαν με τόλμη και πάθος αλλά μια αμφισβητούμενη φάση ενός επόπτη να “μετρήσει” γκολ μια φάση που κανείς δεν ξέρει ακόμα εάν η μπάλα πέρασε τη γραμμή του τέρματος, έκρινε τελικά την ισορροπία του αγώνα στο 30′.
Η ομάδα μας ήταν σαφώς πιο βελτιωμένη από το παιχνίδι του πρώτου τελικού, οργανωμένη στις γραμμές της, παρουσιάζοντας ωστόσο και πάλι δυσκολίες στην ανάπτυξη και δημιουργία επιθετικών φάσεων, αλλά έλεγχε σαφώς το ρυθμό του αγώνα και δεν κινδύνευσε σχεδόν ποτέ σε όλη τη διάρκειά του , ιδίως στο 1ο ημίχρονο.
Στο 2ο ημίχρονο η ΑΕΚ προσπαθούσε να επιβάλλει το ρυθμό της στηριζόμενη στα όπλα της, τη δύναμη, την ταχύτητα και την πίεση. Έβρισκε όμως πάντα σθεναρή αντίδραση από την ομάδα μας, που εάν δεν είχε εκνευριστεί από το αμφισβητούμενο γκολ και δεν είχε επηρεαστεί το παιχνίδι της, ίσως να είχε πιο ξεκάθαρο μυαλό για κάτι καλύτερο. Απόρροια αυτού του εκνευρισμού ήταν και η επίτευξη στο 70′ του 2ου γκολ της ΑΕΚ, κόντρα στη ροή του αγώνα, μετά από λάθη στον άξονα των Τραχώνων που εκμεταλλεύτηκαν οι αντίπαλοι και “κλείδωσαν” τη νίκη. Μια νίκη που με βάση τις αναλογίες και τις δυνατότητες των δυο ομάδων – σε αυτό ίσως το παιχνίδι – όχι δεν την άξιζαν, αλλά δεν την δικαιούνταν οι κιτρινόμαυροι του “δικέφαλου”.
Έτσι όμως είναι το ποδόσφαιρο. Δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος. Ίσως στον Δαυίδ του μέλλοντος να ξαναδοθεί η ευκαιρία να πάρει τη ρεβάνς από τον Γολιάθ και ελπίζουμε αυτό κάποτε να συμβεί με τα παιδιά μας… να τα καμαρώσουμε στη Superleague να παίζουν με τέτοιους αντιπάλους σαν την ΑΕΚ σε καθαρά πια αντρικό επίπεδο…
Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει οι παίκτες μας να συνειδητοποιήσουν, ότι μπορεί να τέλειωσε αγωνιστικά μια χρονιά, αλλά από αύριο στην ουσία ξεκινάει μια ολόκληρη ποδοσφαιρική ζωή γι’ αυτούς!..
Να πιστέψουν στους εαυτούς τους, να δουλέψουν σκληρά, να δυναμώσουν σωματικά, ψυχικά και πνευματικά, γιατί με ψέματα και “λόγια του αέρα” ποδοσφαιριστής σήμερα δεν γίνεσαι… Να βάλουν το κεφάλι κάτω – όπως προς τιμήν τους έκαναν αγόγγυστα φέτος – να ακούν τους εμπειρότερους και καλοπροαίρετους προπονητές τους, να βάλουν στόχους και πλάνο στη ζωή τους και όπως λέει και ο Umberto Coelho “τα εμπόδια και τα προβλήματα παραμερίζουν για έναν άνθρωπο που ξέρει να πηγαίνει…”.
Καλά… μυαλά από εδώ και πέρα και Καλή Σταδιοδρομία σε όλους σας…
Ευχαριστούμε για ότι μας προσφέρατε φέτος !…
ΑΟΤ ΑΛΙΜΟΥ (ΝΕΝΤΕΛΚΟΒΙΤΣ ΙΒΑΝ, ΧΑΤΖΗΠΕΤΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ):
ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΟΣ, ΚΑΚΟΥΤΗΣ Κ, ΓΟΡΓΑΚΗΣ, ΚΟΛΛΙΝΙΑΤΗΣ, ΑΦΡΑΤΗΣ, ΠΙΠΕΡΑΣ, ΧΡΗΣΤΟΥ (78′ ΠΡΟΜΠΟΝΑΣ), ΝΟΥΛΑΣ, ΧΑΚΡΑΜΑ (85′ ΜΠΟΥΡΓΑΝΑΣ), ΠΑΥΛΙΔΗΣ (67′ ΖΩΡΖΟΣ), ΚΑΚΟΥΤΗΣ Γ, ΜΑΚΡΙΔΗΣ, ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ, ΜΕΤΕΚΙΔΗΣ, ΚΑΚΙΩΡΗΣ
Ρεπορτάζ: Αστέριος Δημητριάδης
